अध्याय १३२
श्लोक 7.19.1
॥ यदा वै श्रद्दधात्यथ मनुते नाश्रद्दधन्मनुते श्रद्दधदेव मनुते श्रद्धा त्वेव विजिज्ञासितव्येति श्रद्धां भगवो विजिज्ञास इति
|| yadA vai shraddadhAtyatha manute nAshraddadhanmanute shraddadhadeva manute shraddhA tveva vijij~nAsitavyeti shraddhAM bhagavo vijij~nAsa iti
हिन्दी अर्थ
अहङ्कारेण देहादिसद्यतो- ! अविवेकी रोग अटंकारते देहि ऽप्यादिश्यतेऽविवेकिभिरित्यतस्त- संघातका भी मदश्च करते ई; त दाशङ्का मा भूदिति-- एसी आशङ्का न हो इसस्ि-- अव जात्ूपसे दी मूमाका आदेश्च फिया जाता है । मात्मा ही नीचे ह, भात्मा दी उपर है, णाता ही पीठे है, जामा ही भागे है, णात्मा हयी दायीं ओर ह, आत्मा ही बाया जोर है भर भातमा हौ यह
English
'When one believes, then one perceives. One who does not believe, does not perceive. Only he who believes, perceives. This belief, however, we must desire to understand.' 'Sir, I desire to understand it.' Next: VII, 20 Sacred Texts | Hinduism