अध्याय १५०
श्लोक 8.11.1
॥ तद्यत्रैतत्सुप्तः समस्तः सम्प्रसन्नः स्वप्नं न विजानात्येष आत्मेति होवाचैतदमृतमभयमेतद्ब्रह्मेति स ह शान्तहृदयः प्रवव्राज स हाप्राप्यैव देवानेतद्भयं ददर्श नाह खल्वयमेवँ सम्प्रत्यात्मानं जानात्ययमहमस्मीति नो एवेमानि भूतानि विनाशमेवापीतो भवति नाहमत्र भोग्यं पश्यामीति
|| tadyatraitatsuptaH samastaH samprasannaH svapnaM na vijAnAtyeSha Atmeti hovAchaitadamR^itamabhayametadbrahmeti sa ha shAntahR^idayaH pravavrAja sa hAprApyaiva devAnetadbhayaM dadarsha nAha khalvayameva{\m+} sampratyAtmAnaM jAnAtyayamahamasmIti no evemAni bhUtAni vinAshamevApIto bhavati nAhamatra bhogyaM pashyAmIti
हिन्दी अर्थ
प्रकरणचतुष्टयेन । तथानुश्चासत्य- विद्यया श्षरीरेणाविरेषतां सश्च- अविद्यावश शरीरके साथ भविरोषता रीरतामेव सम्प्ा्षस्य शरीरात्स- अर्थाव॒सशरीरताको ही १ ९ प्रकार ये सत॒ उस आकाशसे सपुर्थान कर सूर्॑की परम ज्ोतिको प्रात रे अपने स्वरूपम परिणत हो जति है ॥ २.॥ कसस्बन्धिनमाकाशदेशं ब्यपदि- यथायं दृष्टान्तः - । जसा किं यह दष्टन्त है- स तत्र पर्येति जक्षव्कीडन्रममाणः खरीभिरवां यानवा
English
'When a man being asleep, reposing, and at perfect rest , sees no dreams, that is the Self, this is the immortal, the fearless, this is Brahman.' Then Indra went away satisfied in his heart. But before he had returned to the Devas, he saw this difficulty. In truth he thus does not know himself (his self) that he is I, nor does he know anything that exists. He is gone to utter annihilation. I see no good in this.