अध्याय ६६
श्लोक 4.10.1
॥ उपकोसलो ह वै कामलायनः सत्यकामे जाबाले ब्रह्मचार्यमुवास तस्य ह द्वादश वार्षाण्यग्नीन्परिचचार स ह स्मान्यानन्तेवासिनः समावर्तयँस्तं ह स्मैव न समावर्तयति
|| upakosalo ha vai kAmalAyanaH satyakAme jAbAle brahmachAryamuvAsa tasya ha dvAdasha vArShANyagnInparichachAra sa ha smAnyAnantevAsinaH samAvartaya{\m+}staM ha smaiva na samAvartayati
हिन्दी अर्थ
हो तो “सुवः स्वाहा" एेसा कहकर स्ष्िदधवः स्वाहेति दक्षिणाग्नौ दक्षिणाग्निमे हवन करे, तथा जुहुयात् । तथा सामनिमित्त रेषे एेसा कहकर आहवनीयाग्निमे हवन इस विषयमे रसा समञ्ञना॒चाटिये फि जिस भकार खण ( कार ) से घुवणंको, घुवणंसे चोँदीको, चँरीसे त्रपुको, त्रपुसे सीपेको सीसेतेठोदेको, ओर रोहसे कषक अथवा चमत काको नेहा
English
Upakosala Kâmalâyana dwelt as a Brahmakârin (religious student) in the house of Satyakâma Gâbâla. He tended his fires for twelve years. But the teacher, though he allowed other pupils (after they had learnt the sacred books) to depart to their own homes, did not allow Upakosala to depart.