अध्याय ४२
श्लोक 1
इति श्रीलिङ्गमहापुराणे पूर्वभागे इन्द्रवाक्यं नामैकचत्वारिंशो ऽध्यायः गते पुण्ये च वरदे सहस्राक्षे शिलाशनः आराधयन्महादेवं तपसातोषयद्भवम्
iti śrīliṅgamahāpurāṇe pūrvabhāge indravākyaṃ nāmaikacatvāriṃśo 'dhyāyaḥ gate puṇye ca varade sahasrākṣe śilāśanaḥ ārādhayanmahādevaṃ tapasātoṣayadbhavam
हिन्दी अर्थ
श्रीलिड्रमहापुराण सञ्जातः शिखरे5श्वत्थः स महान् चैत्यपादप: । पश्चिममें महात्मा विपुल पर्वतकी चोटीपर र सुपार्श्वस्योत्तरस्यापि शृङ्गे जातो महाद्रुमः ॥ महान् वृक्ष उगा हुआ है, वह भी चैत्यपादप (पक्कि न्यग्रोधो विपुलस्कन्धोऽनेकयोजनमण्डलः। र) A i है। उत्तरमें सुपार्श्व पर्व तेषां चतुर्णा वक्ष्यामि शैलेन्द्राणां यथाक्रमम्॥ ३३ Pe SA ह हुआ है, जे
English
Even as the brahmin ptursued the penance eagerly and perpetually, a thousand divine years surprisingly passed off like a moment.