अध्याय १४६
श्लोक 8.7.1
॥ य आत्मापहतपाप्मा विजरो विमृत्युर्विशोको विजिघत्सोऽपिपासः सत्यकामः सत्यसंकल्पः सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासितव्यः स सर्वाँश्च लोकानाप्नोति सर्वाँश्च कामान्यस्तमात्मानमनुविद्य विजानातीति ह प्रजापतिरुवाच
|| ya AtmApahatapApmA vijaro vimR^ityurvishoko vijighatso.apipAsaH satyakAmaH satyasaMkalpaH so.anveShTavyaH sa vijij~nAsitavyaH sa sarvA{\m+}shcha lokAnApnoti sarvA{\m+}shcha kAmAnyastamAtmAnamanuvidya vijAnAtIti ha prajApatiruvAcha
हिन्दी अर्थ
उन्होनि बत्तीष वषैतक ब्रहमचर्यवास किया । तव उनसे परनापतिने कदा-तुम यँ किस ₹इच्छासे रहे हो ¢ उन्होने कदा--जो भाला पापरहित, जरारहित, मूद्ुदीन, शोकरदित, श्चुषाहीन, तृषादीन, सत्य- वहं नाकर उन्होने बत्तीस वर्षतक सेवामें तत्यर रहते इए ब्रहमचयं वास करिया । तव उनके भभिप्रायको उनसे प्रजापतिने कडा-- ह जो पुरूष नेत्रम दिखायी देता है यह आसा है, यह मृत है, यह अभय है, यह ब्रह्म है । तव उन्होने पूछा-- भगवन् यह जो जरम सव ओर प्रतीत होता है भौर जो
English
Pragâpati said: 'The Self which is free from sin, free from old age, from death and grief, from hunger and thirst, which desires nothing but what it ought to desire, and imagines nothing but what it ought to imagine, that it is which we must search out, that it is which we must try to understand. He who has searched out that Self and understands it, obtains all worlds and all desires.'