अध्याय १४६
श्लोक 1
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाक्ये आचारकाण्डे सर्वरोगनिदानं नाम षट्चत्वारिंशदुत्तरशततमो ऽध्यायः श्रीगरुडमहापुराणम्- १४७ धन्वन्तरिरुवाच ।वक्ष्ये ज्वरनिदानं हि सर्वज्वरविबुद्धये ।ज्वरो रोगपतिः पाप्मा मृत्युराजो ऽशनो ऽन्तकः ।क्रुद्धदक्षाध्वरध्वंसिरुद्रोर्ध्वनयनोद्भवः
iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe pūrvakhaṇḍe prathamāṃśākye ācārakāṇḍe sarvaroganidānaṃ nāma ṣaṭcatvāriṃśaduttaraśatatamo 'dhyāyaḥ śrīgaruḍamahāpurāṇam- 147 dhanvantariruvāca / vakṣye jvaranidānaṃ hi sarvajvaravibuddhaye / jvaro rogapatiḥ pāpmā mṛtyurājo 'śano 'ntakaḥ / kruddhadakṣādhvaradhvaṃsirudrordhvanayanodbhavaḥ
हिन्दी अर्थ
वेश्याके यहाँ जा रही थी, इसलिये अन्धकार उस ब्राह्मण-पत्नीने कहा कि (यदि ऐसी बात है रहनेके कारण अपनी पत्नीके कन्धेपर बैठे कौशिकने तो) अब सूर्योदय ही नहीं होगा। इसके बाद माण्डव्य ऋषिको नहीं देखा और अपना पाँव सूर्योदय न होनेसे बहुत वर्षोतक निरन्तर रात्रि ही स्वभावतः हिलाया-डुलाया। इसका दुष्परिणाम छायी रही। जिससे देवता भी भयभीत हो गये।
English
O Suinita, I shall now mention the pathology of all diseases correctly as narrated before by the sages Atreya and others.