अध्याय १००
श्लोक 1
श्रुत्वा तु वचनं देवी कृष्णेनोदाहृतं तदा ।प्रहर्षम् अतुलं लेभे रुक्मिणी वाक्यम् अब्रवीत् ॥ अहो धन्यतरास्मीति वीरपुत्रसमागमात् ।अद्य मे सफलः कामः पूर्णश् चाद्य मनोरथः ।चिरप्रनष्टपुत्रस्य दर्शनं प्रियया सह ॥ आगच्छ पुत्र भवनं विशस्व सह भार्यया ॥ ततो ऽभिवाद्य चरणौ गोविन्दं मातरं च सः ।प्रद्युम्नः पूजयाम् आस हलिनं च महाबलम् ॥ उत्थाप्य तं परिष्वज्य मूर्ध्न्य् उपाघ्राय वीर्यवान् ।प्रद्युम्नं बलिनां श्रेष्ठं केशवः परवीरहा ॥ स्नुषां चोत्थाप्य तां देवीं रुक्मिणी रुक्मभूषणां ।परिष्वज्योपसंगृह्य स्नेहाद् गद्गदभाषिणी ॥ समेतं भवनं पत्न्या शच्येन्द्रम् अदितिर् यथा ।प्रवेशयाम् आस तदा रुक्मिणी सुतम् आगतम् ।एवम् उक्ता तु कृष्णेन रुक्मिणी योषितां वरा ।पुत्रं प्रीत्या परिष्वज्य मूर्ध्नि चाघ्राय तां स्नुषाम् ।गृहं प्रवेशयाम् आस स्नुषया सह भामिनी ।हृतो यदैव प्रद्युम्नः शम्बरेणात्मघातिना तम् एव मासं साम्बस् तु जाम्बवत्याम् अजायत
śrutvā tu vacanaṃ devī kṛṣṇenodāhṛtaṃ tadā | praharṣam atulaṃ lebhe rukmiṇī vākyam abravīt || aho dhanyatarāsmīti vīraputrasamāgamāt | adya me saphalaḥ kāmaḥ pūrṇaś cādya manorathaḥ | cirapranaṣṭaputrasya darśanaṃ priyayā saha || āgaccha putra bhavanaṃ viśasva saha bhāryayā || tato 'bhivādya caraṇau govindaṃ mātaraṃ ca saḥ | pradyumnaḥ pūjayām āsa halinaṃ ca mahābalam || utthāpya taṃ pariṣvajya mūrdhny upāghrāya vīryavān | pradyumnaṃ balināṃ śreṣṭhaṃ keśavaḥ paravīrahā || snuṣāṃ cotthāpya tāṃ devīṃ rukmiṇī rukmabhūṣaṇāṃ | pariṣvajyopasaṃgṛhya snehād gadgadabhāṣiṇī || sametaṃ bhavanaṃ patnyā śacyendram aditir yathā | praveśayām āsa tadā rukmiṇī sutam āgatam | evam uktā tu kṛṣṇena rukmiṇī yoṣitāṃ varā | putraṃ prītyā pariṣvajya mūrdhni cāghrāya tāṃ snuṣām | gṛhaṃ praveśayām āsa snuṣayā saha bhāminī | hṛto yadaiva pradyumnaḥ śambareṇātmaghātinā tam eva māsaṃ sāmbas tu jāmbavatyām ajāyata
हिन्दी अर्थ
विव्याध हैत्यं विंशत्या विशिखेैर्नतपर्वभि: । मरुदृणानां प्रवरा दश दिव्या महौजस: पर्वत वारिधाराभि: प्रावषीव बलाहका:। करे गजकराकासमुद्यम्य युधि मारुतः। तेषां मूर्थसु हैत्यानां पातयामास वीर्यवान् शोणितक्लिन्नमुकुटा गैरिकाक्ता इवाद्रय:
English
Krishna said:—"O Garuda, those are the precious kine of Vāna drinking whose milk a man becomes immortal. Do thou soon go there. Satyabhāmā has asked me to take those cows drinking whose milk the great Asuras are not possessed by decrepitude and creatures are freed from fever. She has asked me to take these kine if it does not eface virtue and not to be covetous if it stands in the way of my work. O son of Vinatā, surely these are the kine of which Satyā spoke to me" (47-50).