अध्याय ११
श्लोक 1
॥ इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे नर्मदामाहात्म्ये नर्मदास्नानफलश्रुतिकथनं नाम दशमोऽध्यायः ॥ र्क्व् अध्याय ११ युधिष्ठिर उवाच: अहो महत्पुण्यतमा विशिष्टा क्षयं न याता इह या युगान्ते ।तस्मात्सदा सेव्यतमा मुनीन्द्रैर् ध्यानार्चनस्नानपरायणैश्च
|| iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe narmadāmāhātmye narmadāsnānaphalaśrutikathanaṃ nāma daśamo'dhyāyaḥ || rkv adhyāya 11 yudhiṣṭhira uvāca: aho mahatpuṇyatamā viśiṣṭā kṣayaṃ na yātā iha yā yugānte / tasmātsadā sevyatamā munīndrair dhyānārcanasnānaparāyaṇaiśca
हिन्दी अर्थ
इनके रूप, आयु, शीत और चेष्ठाओं में पार्थकय या विशेषता नहीं थी। प्रजाओं के व्यापार ओर व्यवहार स्वाभाविक होते थे बुद्धिपुबक नहीं ।६०। कृत युग में शुभ और अशुभ कर्मों में प्रजा की श्रवृत्ति नहीं थी क्योंकि शुभ अशुभ का विभाग था ही नहों। उस समय वर्णाश्रम व्यवस्था न थी, न तो संकर दोष ही था ।६१। वे परस्पर अकाम और अनिच्छा पूर्वक व्यवहार करते थे । रूप, आयु में सभी तुल्य थे, उत्तम अधम
English
Sages of noble souls observe with divine vision and worship the vital breath [Prana) by establishing themselves in penance, whether it be for a great day or a day and night or a fortnight, or a month or six months or a year or a Yuga or thousands of great Yugas.