Book 4 - Adhyaya 21

सुभद्रायां चार्भकत्वे ऽपि यो ऽसाव् अतिबलपराक्रमसमस्तारातिरथविजेता सो ऽभिमन्युर् अजायत ।अभिमन्योर् उत्तरायां परिक्षीणेषु कुरुष्व् अश्वत्थामप्रयुक्तब्रह्मास्त्रेण गर्भ एव भस्मीकृतो भगवतः सकलसुरासुरवन्दितचरणयुगलस्यात्मेच्छाकारणमानुषरूपधारिणो ऽनुभावात् पुनर् जीवितम् अवाप्य परीक्षिज् जज्ञे ।यो ऽयं साम्प्रतम् एतद् भूमण्डलम् अखण्डितायतिधर्मेण पालयति।४२०।१३ ॥ [[इति श्रीविष्णुपुराणे चतुर्थे ऽंशे विंशो ऽध्यायः ]] अतः परं भविष्यान् अहं भूपालान् कीर्तयिष्यामि ।यो ऽयं साम्प्रतम् अवनीपतिः परीक्षित् तस्यापि जनमेजयश्रुतसेनोग्रसेनभीमसेनाः पुत्राश् चत्वारो भविष्यन्ति॥ १ ॥

subhadrāyāṃ cārbhakatve 'pi yo 'sāv atibalaparākramasamastārātirathavijetā so 'bhimanyur ajāyata | abhimanyor uttarāyāṃ parikṣīṇeṣu kuruṣv aśvatthāmaprayuktabrahmāstreṇa garbha eva bhasmīkṛto bhagavataḥ sakalasurāsuravanditacaraṇayugalasyātmecchākāraṇamānuṣarūpadhāriṇo 'nubhāvāt punar jīvitam avāpya parīkṣij jajñe | yo 'yaṃ sāmpratam etad bhūmaṇḍalam akhaṇḍitāyatidharmeṇa pālayati|420.13 || [[iti śrīviṣṇupurāṇe caturthe 'ṃśe viṃśo 'dhyāyaḥ ]] ataḥ paraṃ bhaviṣyān ahaṃ bhūpālān kīrtayiṣyāmi | yo 'yaṃ sāmpratam avanīpatiḥ parīkṣit tasyāpi janamejayaśrutasenograsenabhīmasenāḥ putrāś catvāro bhaviṣyanti

तस्यापरः शतानीको भविष्यति ।यो ऽसौ याज्ञवल्क्याद् वेदम् अधीत्य कृपाद् अस्त्राण्य् अवाप्य विषयविरक्तचित्तवृत्तिश् च शौनकोपदेशाद् आत्मविज्ञानप्रवीणः परं निर्वाणम् आप्स्यति॥ २ ॥

tasyāparaḥ śatānīko bhaviṣyati | yo 'sau yājñavalkyād vedam adhītya kṛpād astrāṇy avāpya viṣayaviraktacittavṛttiś ca śaunakopadeśād ātmavijñānapravīṇaḥ paraṃ nirvāṇam āpsyati

शतानीकाद् अप्य् अश्वमेधदत्तो भविता ।तस्माद् अप्य् अधिसीमकृष्णः अधिसीमकृष्णान् निश्चक्नुः ।यो गङ्गयापहृते हस्तिनापुरे कौशाम्ब्यां निवत्स्यति ।तस्याप्य् उष्णः पुत्रो भविता ।उष्णाच् चित्ररथस् ततः शुचिरथस् तस्माद् वृष्णिमांस् ततः सुषेणः ।तस्माद् अपि सुनीथः सुनीथाद् ऋचस् ततो नृचक्षुस् तस्यापि सुखिबलस् तस्माद् परिप्लवस् ततश् च सुनयस् ततो मेधावी ।ततो न्।पंजयस् ततो मृदुस् तस्मात् तिग्मस् तिग्माद् बृहद्रथः ।तस्माद् वसुदानस् ततो ऽपरः शतानीकः ।तस्माच् चोदयन उदयनाद् अहीनरस् ततश् च दण्डपाणिस् ततो निरमित्रस् तस्माच् च क्षेमकः ।अत्रायं श्लोकः ।ब्रह्मक्षत्रस्य यो योनिर् वंशो राजर्षिसत्कृतः क्षेमकं प्राप्य राजानं स संस्थां प्राप्स्यते कलौ॥ ३ ॥

śatānīkād apy aśvamedhadatto bhavitā | tasmād apy adhisīmakṛṣṇaḥ adhisīmakṛṣṇān niścaknuḥ | yo gaṅgayāpahṛte hastināpure kauśāmbyāṃ nivatsyati | tasyāpy uṣṇaḥ putro bhavitā | uṣṇāc citrarathas tataḥ śucirathas tasmād vṛṣṇimāṃs tataḥ suṣeṇaḥ | tasmād api sunīthaḥ sunīthād ṛcas tato nṛcakṣus tasyāpi sukhibalas tasmād pariplavas tataś ca sunayas tato medhāvī | tato n.paṃjayas tato mṛdus tasmāt tigmas tigmād bṛhadrathaḥ | tasmād vasudānas tato 'paraḥ śatānīkaḥ | tasmāc codayana udayanād ahīnaras tataś ca daṇḍapāṇis tato niramitras tasmāc ca kṣemakaḥ | atrāyaṃ ślokaḥ | brahmakṣatrasya yo yonir vaṃśo rājarṣisatkṛtaḥ kṣemakaṃ prāpya rājānaṃ sa saṃsthāṃ prāpsyate kalau