अध्याय ११३
श्लोक 1
भक्तानाम् अभयंकरम् ।वासुदेवं महात्मानं ।ततस् ते सहिताः सर्वे त्रयस्त्रय इवाग्नयः वैनतेयं समारुह्य युध्यमाना रणे स्थिताः
bhaktānām abhayaṃkaram |vāsudevaṃ mahātmānaṃ | tatas te sahitāḥ sarve trayastraya ivāgnayaḥ vainateyaṃ samāruhya yudhyamānā raṇe sthitāḥ
हिन्दी अर्थ
विव्याध सात्यकिं राजा नदंश्च बहुधा किल धनुराकृष्य भगवान् वासुदेवो नृपोत्तम विव्याध सात्यकिं भूयो निशि प्रह्मदयन् स्वकान्। नाराचेन समाविद्धः सात्यकि: सत्यसड्रर: ततः स पौण्ड्रको राजा विद्ध्वा दशभिराशुग: । सारथि पञ्जञविंशत्या हयांश्व चतुरो नृप 'पौण्ड्क! मैं अभी तेरा सिर धड़से काट गिराऊँगा। इस समय जिनका वासुदेव नाम तेरे साथ जुड़ा हुआ है, वह तभीतक है, जबतक कि धड़से तेरा सिर नीचे नहीं गिर जाता। अब कलसे तू भगवान् वासुदेव
English
Vaishampāyana said:—Having said this and dismissed the celestials the omniscient Lord thought of the destruction of Hiranyakashipu. Having assumed a body, half-lion and half-man, he arrived at Harinyakashipu's court. It was highly charming and a hundred _yojanas_ in length and half as much in breadth. There existed neither decrepitude nor sorrow. It was adorned with various flowers and excellent seats (27–48).